Mister Superb

Home

Underground

Misses Superb had een tijdje terug gedaan met haar examens, dus besloten we volledig last-minute een weekendje naar Londen te boeken! We hadden al snel een hotel en met veel geluk konden we ponden wisselen zonder ze op voorhand te bestellen. Ik nam een dag verlof en zaterdagmorgen om 6u ‘s morgens (jawel!) vertrokken we vanuit Gent naar Brussel-Zuid om daar de EuroStar te nemen via Calais naar Londen.

Dag 1

De reis verliep behoorlijk vlot. Toen we na een paar uur aankwamen in het metro-station vlak bij ons hotel zagen we zo’n 150 man in de straat en iedereen, maar echt iedereen was zat! En iedereen had een halve liter bier in zijn hand! Om negen uur ‘s morgens! We baanden ons een weg door de menigte en de bijhorende politieagenten en uiteindelijk bleek het de avond ervoor ‘Chinese New Year’ te zijn geweest. Feest gemist dus!

Na wat wandelen door Hyde Park en het inchecken in het hotel besloten we op verkenning te gaan. Wegens een serieus te kort aan digitale camera’s werden we verplicht een wegwerpcamera te kopen. Slecht idee bleek later, de helft van de foto’s zijn veel te donker en de resterende zijn slecht van kwaliteit. Gelukkig zijn er nog een paar die ik hier kan posten zoals bijvoorbeeld deze:

Na de eerste aankoop (de camera dus) verkenden we de buurt en kwamen al snel in een overbevolkte Oxford Street. Dit is de grootste winkelstraat van Londen en dat zullen we geweten hebben. Kilometers grote winkels naast mekaar, een stoep zo breed als de Veldstraat en overal mensen met gigantische borden met daarop reclame voor de winkel waarvoor ze stonden. We liepen wat rond, kochten wat T-shirts, liepen nog wat maar er bleek maar geen einde te komen aan Oxford Street. Na een dikke drie uur waren we weer op weg naar het hotel om dan ‘s avonds te gaan eten en feesten. We hadden namelijk afgesproken met goeie vriend en ex-klasbuddy Frederik Delmotte waarmee ik gehoopt had dit jaar door te brengen in Londen.

Die avond gingen we eten met Frederik en vriendin Annelies, daarna zouden we normaal naar Fabric gaan maar we waren nogal moe, vooral de misses dan en het is er jammer genoeg niet meer van gekomen. Next time buddy!
We namen een metro terug naar het hotel maar na een half uur stil te staan bleek deze geen zin meer te hebben om verder te rijden en zijn we nog te voet mogen gaan! 45 minuten later waren we in het hotel en was het tijd voor welverdiende rust!

Dag 2

We sliepen uit (you know me) en planden een middagje in Camden, het “alternatieve” shop gedeelte van Londen. Na lang wandelen en een tube-rit kwamen we aan en keken wat rond. Er was één plek die ik zeker wilde bezoeken in Camden en dat was deze:

Mega City Comics London

Mega-City Comics! Ik kocht er een pak comics, om enkele te noemen: “V for Vendetta”, “Superman for all seasons” en “Kingdom Come”. Het winkeltje zit tot het plafond vol met comics, trades, t-shirts en andere collectables. We namen enkele foto’s maar die zijn jammergenoeg mislukt!

Daarnaast waren er nog heel veel andere leuke winkeltje met allerlei t-shirts, schoenen, posters, union jacks, oosterse wapens, juwelen, sex-pakjes, laarzen met metalen aanhangsels, fake tattoo’s … .Er waren ook enkele straten die volledig afgezet waren door de brandweer. Toen we er rondliepen wisten we niet goed wat er gebeurd was maar ‘s avonds keken we naar het nieuws en zagen dit:

YouTube Preview Image

Crazy! Er was weinig van te merken toen wij er liepen maar de barricades waren nog een eind van het de brandhaarden verwijderd. Er is blijkbaar nog 3 dagen nageblust en ik weet nog steeds niet wat het veroorzaakt heeft. We hebben Amy’s favoriete pub dus niet kunen bezoeken, bummer?

‘s Avonds gingen we eten in een gezellig restaurantje niet zo ver van het hotel. We waren van plan om vroeg te gaan slapen dus rond 10u sloten we de avond af met een Bombay Sapphire with lemon on the rocks. When in London…

Dag 3

Dag 3 zou de bezienswaardigheid-dag worden, we waren van plan om naar Tate Modern te gaan, het British Museum en het Cartoon Museum. Daarna zou vriend Delmotte ons opwachten in het station waar we de trein terug zouden nemen naar België.

We stonden rond acht uur op en namen de metro naar Tottenham Court Road, toen we moesten we overstappen liepen we snel naar de wachtende metro op het tegenoverliggende perron, ik sprong vlug op de tram, Hanne kwam achter mij maar voor ze kon instappen sloten de metro deuren en gingen niet meer open!! Ik deed een vaag gebaar dat “BLIJF HIER” moest voorstellen maar dat had Hanne blijkbaar niet gezien. De volgende halte sprong ik van de metro en ging onmiddellijk terug naar het station waar Hanne zou staan maar toen ik daar aankwam bleek ze weg te zijn!
We hadden allebei geen bruikbare gsm op zak en ik was niet zeker dat Hanne zou afstappen waar ik gezegd had, nl. Tottenham Court Road. De volgende twee uur heb ik me bezig gehouden met 7 metro-stations af te zoeken (zie tekening). Toen kwam ik op het idee om een bericht te laten verspreiden over alle stations via radio. Dat bleek echter niet mogelijk te zijn, slecht één station kon worden gecheckt maar daar zat ze natuurlijk niet. Toen zocht ik nog maar wat verder maar na nog een uur begon ik wat radeloos te worden en ging een politie bureau binnen. Na heel wat getelefoneer kreeg ik een bobby aan de lijn waaraan ik de situatie moest uitleggen en nog tien minuten later kreeg ik mijn Misses aan de lijn. Ze zat blijkbaar al drie uur te wachten op mij in het station van Russel Square, gezellig een praatje te maken met een agent. Russel Square ey…. (zie tekening). Na nog een half uurtje in de tubes kwam ik eindelijk aan op Russel Square en nadat Hanne afscheid had genomen van de keurige flik konden we eindelijk aan wat sightseeing gaan doen…

Het was ondertussen twaalf uur dus moesten we een keuze maken. Tate Modern was ver en niet dicht bij het station dus jammergenoeg hebben we dat moeten schrappen. We gingen snel naar het British Museum waar er een tentoonstelling was over het Terracotta Leger. Best wel boeiend om te zien, geschiedenis heeft me altijd wel geboeid dus dit was zeker de moeite.

British Museum

British Museum

Vlakbij het British Museum vind je het Cartoon Museum maar tot onze grote ergernis was het gesloten op maandag! Geen Cartoon Museum dus maar toen we hoek omliepen zag ik dit:

Jawel! Gosh Comic Store! Toeval, ik denk het ook niet. Met ons laatste geld kochten we nog wat comics, Misses Superb houdt van illustreren dus ze kocht enkele mooie boeken zoals twee edities van Emily the Strange. Wicked! Het winkeltje was betrekkelijk klein maar had twee verdiepingen vol comics. Eén verdieping met mainstream titels en één vol manga en indi-strips. Ik kocht er “DC Universere stories of Alan Moore”, “New Avengers: Illuminati” en “Batman: Under the Hood pt.1″.

Hanne Emily

We vonden dichtbij een mooi parkje en aten wat we nog hadden zitten in onze oranje zak de we de hele reis al hadden meegesleurd. In de zak zaten er allerlei koekjes, chocola en een fles Schweppes Agrum die we speciaal voor Frederik en Barry hadden meegenomen uit België. Daar kwamen we dus niet aan. Toen was het tijd om richting station te gaan want we moesten onze trein nemen. Na nog een snelle hap McDonalds ontmoetten we Frederik en overhandigden hem de fles die hij gevraagd had. Ik had er een mooie foto van maar die is ook mislukt! Damn you wegwerpcamera’s!

Na een reis van 3 uur en een boeiend gesprek tussen voor ons onbekende highrolling developers kwamen we aan in Gent, aten een groot pak Belgische frieten en vielen als een blok in slaap. En terecht!